Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015

Αναμνήσεις

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη πρώτη στιγμή που σε αντίκρισα...
Κάθε μου γονάτισμα μου θυμίζει τη πρώτη μου υπόκλιση μπροστά σου...
Η βροχή που πέφτει πάνω μου τη νύχτα που σε ακολούθησα ένα βήμα πίσω...
Η φωνή μου που έτρεμε καθώς οι λέξεις εκείνες κυλούσαν ανάμεσα από τα χείλη μου...
Δεν θα ξεχάσω ποτέ....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μια αθάνατη ελπίδα

Πόσες χιλιάδες, αμέτρητες λέξεις, ανούσιες, άσκοπες, τόσο φτωχές. Πως να αποδώσουν το συναίσθημα, το καρδιοχτύπι, εκείνο το σφίξιμο το οικεί...