Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015

Μία...

Ανάσα σε εκλιπαρώ μόνο μια ανάσα..
Εκείνο το ευλογημένο δηλητήριο που χαρίζει μέρες ζωής σ' ένα κορμί.
Πέφτω στα πόδια σου πνιγμένη από το ίδιο μου το είναι, δείξε έλεος.
Μια ανάσα.. να λυτρωθώ από το σκοτάδι που μ' αγκαλιάζει ασφυκτικά.
Μια.... μόνο μία...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μια αθάνατη ελπίδα

Πόσες χιλιάδες, αμέτρητες λέξεις, ανούσιες, άσκοπες, τόσο φτωχές. Πως να αποδώσουν το συναίσθημα, το καρδιοχτύπι, εκείνο το σφίξιμο το οικεί...