Κακοποίηση

Πριν μερικές μέρες έτυχε να διαβάσω κάτι που αφορά τη κακοποίηση εντός και εκτός BDSM κι αν είναι αποδεκτή. Τώρα που και πως το βρήκα συγνώμη αλλά δεν θα σας το πω.
Ας πάρουμε μερικά πράγματα λοιπόν από την αρχή.
Η κακοποίηση ΔΕΝ ανήκει ούτε εντός ούτε εκτός και γενικά δεν είναι αποδεκτή!
Για κανένα μα κανένα λόγο κάποιος που σέβεται και εκτιμά και αγαπά έστω στο ελάχιστο τον εαυτό του δεν θα έπρεπε να το δεχτεί. Είναι από όλες τις απόψεις λάθος!
Και λέγοντας λάθος εννοώ εκείνη τη μικρή εσωτερική φωνούλα που ουρλιάζει έτοιμο να φτύσει τα πνευμόνια του ότι αυτό που συμβαίνει στο σώμα δεν είναι αυτό που έπρεπε να βιώσει όσο μαζόχας και να είσαι!
Μερικά πρακτικά παραδείγματα:
1) Κανένας Κυρίαρχος που σέβεται τον εαυτό Του και πάνω απ' όλα εσένα δεν παίζει με τα όρια σου από τη πρώτη σας φορά. Η εξοικείωση έρχεται σταδιακά μαζί με την εμπιστοσύνη.
2) Οφείλει να σταματήσει αμέσως από τη στιγμή που λες μια συνθηματική συμφωνημένη λέξη ή κάποια κίνηση. Και ναι ισχύει και για μια σκλάβα αυτό!
Κανένας Αφέντης δεν σε ξέρει από τη καλησπέρα! Κανένας Αφέντης δεν έχει το δικαίωμα να σου στερήσει τη δυνατότητα να σταματήσει επειδή δεν αντέχεις!
3) Το να συζητάς και να σε ακούει είναι ζωτικής σημασίας! Πόνεσες και δεν σου άρεσε;!
Γιατί έγινε αυτό; Ήταν πιο δυνατά απ' όσο άντεχες; Δεν σου προκαλούσε ευχαρίστηση το συγκεκριμένο που επέλεξε;
Όλα αυτά ΠΡΕΠΕΙ να τα ακούσει προσεχτικά και να τα τηρήσει!

Έζησα έμμεσα τη κακοποίηση στο πρόσωπο μιας αγαπημένης φίλης.
Δεν ασχολήθηκε ποτέ με το BDSM ούτε ο τότε δεσμός της.
Κι όμως δεν τον εμπόδισε να τη κακοποιήσει σωματικά και πνευματικά. Ξεκίνησε από μικρές νύξεις, της έκοβε τον ειρμό όταν συζητούσε σ' ένα κοινωνικό περιβάλλον. Καθοδηγούσε τη συζήτηση σε θέματα που δεν είχε γνώσεις και σιγά σιγά την οδηγούσε στο να νιώθει χαζή!
Μη γελάτε και μη τολμήσετε να πείτε σιγά μη συμβεί σε εμένα αυτό. Είναι ένα πολύ ύπουλο μονοπάτι που εύκολα όλοι μας μπορούν να παραστρατήσουμε.
Το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης λοιπόν ήταν να την αποκόπτει σιγά σιγά από το δικό της κοινωνικό περιβάλλον, να ελέγχει κάθε της κίνηση και όταν άρχισε να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει και αναζήτησε βοήθεια, της έλεγαν πως υπερβάλλει, πως απλά τη λάτρευε τόσο πολύ και ήταν κάτι φυσιολογικό.
Τόσο φυσιολογικό που όταν τη χτύπησε για πρώτη φορά δεν ήξερε που να στραφεί. Ένιωσε μόνη και ανήμπορη. Έκανε πολλές απόπειρες να τον εγκαταλείψει και κάθε φορά την έπειθε. Έγινε μια φορά πάνω στα νεύρα του. Δεν θα το ξανάκανε.
Το ξανάκανε. Και όχι μόνο μια φορά.
Όταν τόλμησε πια να μιλήσει σ' εμένα δεν ήθελα να τη πιστέψω. Όταν τους έβλεπα μαζί την είχε θεά. Της φερόταν σαν να ήταν ότι πιο πολύτιμο είχε. Άρχισα να αντιλαμβάνομαι τη δική της πραγματικότητα στις λεπτομέρειες. Έπινε ότι εκείνος ήθελε, απαντούσε στις συζητήσεις μας λες και ήταν παιδάκι δημοτικού, η αγκαλιά του ήταν σαν μέγκενη πάνω της.
Της στάθηκα και τον πολέμησε μέχρι που τα κατάφερε και τον χώρισε. Τη στοίχειωνε καιρό, την ενοχλούσε, προσπαθούσε να πείσει τους πάντες να τη κάνουν να γυρίσει σε εκείνον.
Και κάθε φορά χτυπούσε το κινητό μου και έκλαιγε. Και κάθε φορά ωρυόμουν σ' αυτούς που δεν ήθελαν να δουν όσα εκείνη τόλμησε να εξιστορήσει.
Καμία γυναίκα δεν τολμά να πει είμαι θύμα κακοποίησης γιατί απλά κανείς δεν τη πιστεύει μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια. Αλλά τότε πλεόν είναι αργά. Η ψυχή της είναι ήδη τσακισμένη.
Αυτή η φίλη έχει πολλά ονόματα.
Κάποτε είχε και το δικό μου.
Και υποσχεθήκαμε ποτέ ξανά.
Γι' αυτό όποιος ή όποια κι αν είσαι που το διαβάζεις αυτό να θυμάσαι:
Η διαφορά κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Μην είσαι ποτέ σίγουρος ποιον έχεις απέναντι σου μέχρι να πέσουν οι μάσκες.